రాప్తాడులో ఘోరం… స్కూల్‌లోనే విద్యార్థినిపై రంపంతో దాడి.. యువతలో పెరుగుతున్న హింసాత్మక ధోరణి

ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని అనంతపురం జిల్లాలో చోటుచేసుకున్న ఓ దారుణ ఘటన విద్యార్థులు, తల్లిదండ్రులు, ఉపాధ్యాయులను తీవ్ర భయాందోళనలకు గురిచేసింది. చదువుకోవాల్సిన పాఠశాల ప్రాంగణంలోనే ఓ విద్యార్థినిపై జరిగిన హింసాత్మక దాడి అందరినీ కలచివేసింది. రాప్తాడు జెడ్పీ హైస్కూల్‌లో పదో తరగతి చదువుతున్న బాలికపై తరగతి గదిలోనే ఓ వ్యక్తి చైన్‌సాతో దాడికి పాల్పడ్డాడు. ఉపాధ్యాయులు, తోటి విద్యార్థులు అక్కడే ఉండగానే ఈ ఘటన జరగడం మరింత ఆందోళన కలిగిస్తోంది. దాడిలో బాధితురాలికి తీవ్ర గాయాలయ్యాయి. ఆమెను కాపాడేందుకు ప్రయత్నించిన మరో విద్యార్థిని కూడా గాయపడింది. విద్యార్థులకు భద్రత కల్పించాల్సిన పాఠశాలలోనే ఇలాంటి ఘటన చోటుచేసుకోవడంతో అసలు పిల్లలకు రక్షణ ఎక్కడ ఉందనే ప్రశ్నలు తలెత్తుతున్నాయి.

ఈ ఘటనపై ఆంధ్రప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబు నాయుడు తీవ్ర దిగ్భ్రాంతి వ్యక్తం చేశారు. గాయపడిన బాలికకు మెరుగైన వైద్యం అందించాలని అధికారులను ఆదేశించారు. దాడికి పాల్పడిన వ్యక్తిపై కఠిన చర్యలు తీసుకోవాలని పోలీసులకు సూచించారు. నిందితుడిని శిక్షించడంతో పాటు భవిష్యత్తులో పాఠశాలల్లో ఇలాంటి ఘటనలు పునరావృతం కాకుండా భద్రతా చర్యలు తీసుకోవాల్సిన అవసరం ఉందనే అభిప్రాయాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి.

యువతలో హింసాత్మక ఆలోచనలు పెరుగుతున్నాయా?

ఈ ఘటన ఇప్పుడు మరో ముఖ్యమైన చర్చకు తెరలేపింది. ఇటీవలి కాలంలో సినిమాలు, వెబ్‌సిరీస్‌లలో హింసాత్మక సన్నివేశాలు ఎక్కువగా కనిపిస్తున్నాయి. చిన్న చిన్న గొడవల నుంచి దారుణమైన హత్యల వరకు ప్రతీకారమే పరిష్కారమన్న తరహాలో కొన్ని కథలు సాగుతున్నాయి. ముఖ్యంగా హీరోలు ప్రత్యర్థులపై విపరీతమైన దాడులకు పాల్పడే సన్నివేశాలను ఎంతో గొప్పగా చూపించడం కూడా కనిపిస్తోంది.

ఒకప్పుడు హింసను కథలో భాగంగా చూపించినా, ఇప్పుడు కొన్ని చిత్రాల్లో అదే ప్రధాన ఆకర్షణగా మారుతోంది. క్లాస్‌రూమ్‌లలోకి ఆయుధాలతో ప్రవేశించడం, విచక్షణారహితంగా దాడులు చేయడం వంటి సన్నివేశాలు కూడా తెరపై కనిపిస్తున్నాయి. ఇలాంటి దృశ్యాలను పదేపదే చూసే పిల్లలపై ఎలాంటి ప్రభావం పడుతుందనే ఆందోళనలు వ్యక్తమవుతున్నాయి.

అయితే సినిమాలు చూసిన ప్రతి ఒక్కరూ హింసాత్మకంగా మారతారని చెప్పలేం. ఒక వ్యక్తి ప్రవర్తనపై కుటుంబ వాతావరణం, పెంపకం, స్నేహితుల ప్రభావం, వ్యక్తిగత మానసిక పరిస్థితులు, సామాజిక పరిసరాలు వంటి అనేక అంశాలు ప్రభావం చూపుతాయి. అయినప్పటికీ చిన్న వయసులో చూసే కంటెంట్ విషయంలో జాగ్రత్త అవసరమనే అభిప్రాయాన్ని కొట్టిపారేయలేం.

వినోదం పేరుతో హింసను ప్రోత్సహిస్తున్నారా?

సినిమా అనేది సమాజంపై ప్రభావం చూపగల శక్తివంతమైన మాధ్యమం. ప్రేక్షకులను నవ్వించగలదు, ఆలోచింపజేయగలదు, మంచి మార్పుకు ప్రేరణ కలిగించగలదు. అదే సమయంలో హింసను గొప్పగా చూపించే కథనాలు కూడా ప్రేక్షకులపై ప్రభావం చూపే అవకాశం ఉంటుంది. ముఖ్యంగా ప్రతీకారం తీర్చుకోవడమే ధైర్యం, ఎదుటివారిపై దాడి చేయడమే పరాక్రమం అనే భావన కలిగించే పాత్రల చిత్రణపై చర్చ జరగాల్సిన అవసరం ఉంది.

క్రియేటివిటీ పేరుతో ఎంతటి హింసనైనా తెరపై చూపించవచ్చా? చిన్నారులు కూడా సులభంగా చూసే డిజిటల్ వేదికల్లో ఇలాంటి కంటెంట్ అందుబాటులో ఉండటంపై ఎలాంటి నియంత్రణ ఉండాలి? సినిమాల వర్గీకరణ, వయోపరిమితులు ఎంతవరకు అమలవుతున్నాయి? అనే ప్రశ్నలు ఇప్పుడు ప్రాధాన్యత సంతరించుకుంటున్నాయి.

గతంలో సినిమాలు, టెలివిజన్ ప్రభావం ప్రస్తుత స్థాయిలో లేని రోజుల్లో కూడా సమాజంలో అనేక హింసాత్మక ఘటనలు చోటుచేసుకున్నాయి. కాబట్టి ఇలాంటి నేరాలను కేవలం సినిమా కంటెంట్‌కు ఆపాదించలేం. అసలు నేరానికి దారితీసిన పరిస్థితులు ఏమిటి? నిందితుడి నేపథ్యం ఏంటి? ఇలాంటి ఘటనలు జరగకుండా ముందస్తుగా ఎలాంటి చర్యలు తీసుకోవచ్చు? అనే అంశాలపై లోతైన పరిశీలన అవసరం.

పాఠశాలల్లో భద్రతా ఏర్పాట్లు, అనుమానాస్పద వ్యక్తుల ప్రవేశంపై నియంత్రణ, విద్యార్థులకు మానసిక సహకారం అందించడం వంటి అంశాలపై ప్రభుత్వం ప్రత్యేక దృష్టి పెట్టాలి. తల్లిదండ్రులు కూడా పిల్లలు ఎలాంటి సినిమాలు చూస్తున్నారు, సోషల్ మీడియాలో ఏం అనుసరిస్తున్నారు అనే విషయాలను గమనించాలి. ఉపాధ్యాయులు విద్యార్థుల్లో కనిపించే అసాధారణ ప్రవర్తనా మార్పులను గుర్తించి తగిన సహాయం అందించేలా వ్యవస్థ ఉండాలి.

ముఖ్యంగా నేరం జరిగిన తర్వాత స్పందించడం కంటే, అలాంటి ఘటనలు జరగకుండా ముందుగానే నివారణ చర్యలు చేపట్టడం ముఖ్యం. రాప్తాడు ఘటనలో బాధిత విద్యార్థినికి న్యాయం జరగడంతో పాటు, పాఠశాలల్లో పిల్లల భద్రతపై ప్రభుత్వం సమగ్ర చర్యలు తీసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. సినిమాలు, డిజిటల్ మీడియా, కుటుంబాలు, విద్యాసంస్థలు, ప్రభుత్వాలు.. ఇలా ప్రతి ఒక్కరూ తమ బాధ్యతను గుర్తించినప్పుడే పిల్లలకు సురక్షితమైన వాతావరణాన్ని కల్పించగలం.