ఒక రచన ఆలోచనలను మార్చేస్తుంది!
Dont Sweat the Small Stuff
మనిషి ఆలోచనలను మార్చివేసి, ఒత్తిడి లేకుండా మె రుగైన జీవితాన్ని గడిపేందుకు మార్గాన్ని చూపే రచనలు చాలా తక్కువ. అలాంటి అరుదైన పుస్తకాల జాబితాలో, ముందు వరుసలో నిలుస్తుంది రిచర్డ్ కార్ల్సన్ రాసిన ‘డోన్డ్ స్వెట్ ది స్మాల్ స్టఫ్ అండ్ ఇట్స్ ఆల్ స్మాల్ స్టఫ్’. ప్రతి చిన్న విషయానికీ ఎక్కువగా ఆలోచించడం, ఒత్తిడికి గురికావడం తగదని వివరించే ఈ పుస్తకాన్ని ఒక ప్రముఖ స్వీయాభివృద్ధి గ్రంథంగా పేర్కోవచ్చు. మనశ్శాంతి, భావోద్వేగ నియంత్రణ, రోజువారీ జీవితా న్ని మరింత ప్రశాంతంగా గడపడం వంటి అంశాలను చాలా సరళమైన భాషలో ఈ పుస్తకం చర్చిస్తుంది. మన జీవితాన్ని పెద్ద సమస్యలే ఎక్కువగా కలవరపెడుతున్నాయని మనం అనుకుంటాం. కానీ వాస్తవానికి రోజువారీ జీవితంలో ఎదురయ్యే చిన్న చిన్న సంఘటనలే చాలాసా మన ప్రశాంతతను ఎక్కువగా దెబ్బతీస్తుంటాయి. ఎ వరో మన మాట వినకపోవడం, ట్రాఫిక్లో చిక్కుకోవ ఎవరైనా ఆలస్యంగా రావడం, మనకు నచ్చని వ్యా వినడం, పని అనుకున్న సమయానికి పూర్తికాకపోవ ఇతరులు మన గురించి ఏమనుకుంటున్నారో ఆలోచించడం వంటి విషయాలు మనలో కోపం, అసహనం, ఆందోళన, నిరాశలను కలిగిస్తాయి. ఈ సాధారణ మాన అనుభవాన్నే కేంద్రంగా చేసుకుని కార్ల్సన్ తన ఆలోచనలను వివరిస్తాడు. ‘ప్రతి చిన్న విషయాన్నీ జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన సమస్యగా భావించాల్సిన అవసరం లేదు’ అనేది పుస్తకం చెప్పే ప్రధాన సందేశం. వినడానికి ఇది సరళంగా, సాధారణమైన సలహాలా అనిపించినప్పటికీ, ఆచరణలో పెట్టడం అంత సులభం కాదు. మనిషి మనస్సు సహజంగానే సమస్యలను గుర్తించడాని కి, గత సంఘటనలను తిరిగి గుర్తుచేసుకోవడానికి, భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందడానికి, ఇతరుల ప్రవర్తన కు అర్థాలు వెతకడానికి అలవాటు పడుతుంది. ఒక చిన్న సంఘటన జరిగిన తర్వాత కూడా దాని గురించి మనం గంటల తరబడి ఆలోచిస్తూ ఉంటాం. చాలాసార్లు అస లు సంఘటన కంటే, దాని గురించి మనం మనసులో నిర్మించుకునే కథే మనకు ఎక్కువ బాధ కలిగిస్తుంది. ఈ అలవాటును గుర్తించి, మన ప్రతిస్పందనలను మార్చుకోవడమే కార్ల్సన్ సూచించే మార్గం. మన జీవితంలో జరి ప్రతి సంఘటనను మనం నియంత్రించలేం. అయితే ఆ సంఘటనకు మనం ఎలా స్పందించాలో కొంతవరకు నియంత్రించగలం. ఉదాహరణకు, ట్రాఫిక్లో చిక్కుకోవ మన చేతిలో ఉండదు. కానీ ఆ సమయంలో కోపం హారన్ కొడుతూ, ఇతర డ్రైవర్లను తిట్టుకుంటూ మనశ్శాంతిని కోల్పోవాలా? లేక ఇది ప్రస్తుతం మన నియంత్రణలో లేని పరిస్థితి అని అంగీకరించి ప్రశాంతంగా ఉండాలా? అనేది మన ఎంపిక. ఇదే పుస్తకంలోని ప్రధా న ఆలోచన. సంఘటనలను పూర్తిగా మార్చలేకపోయి నా, వాటికి మనం ఇచ్చే అర్థాన్ని, వాటిపై మన భావోద్వే గ ప్రతిస్పందనను మార్చుకోవచ్చు. చాలా చిన్న సంఘటనలకు మనం అవసరానికి మించిన ప్రాధాన్యం ఇ స్తుంటాం. ఎవరైనా క్యూలో మనకంటే ముందుకు వెళ్ల డం, సహోద్యోగి మన ఆలోచనను ప్రశంసించకపోవడం, ఇంట్లో ఎవరో వస్తువును సరైన చోట పెట్టకపోవ మనం పంపిన సందేశానికి వెంటనే సమాధానం రాకపోవడం, ఎవరైనా నెమ్మదిగా వాహనం నడపడం, రైలు లేదా విమానం ఆలస్యం కావడం వంటి విషయా లు మనకు అప్పటికప్పుడు చాలా పెద్దవిగా అనిపించవ చ్చు. కానీ, కొన్ని గంటలు లేదా రోజులు గడిచిన తర్వా త వాటి ప్రాధాన్యం ఎంత తగ్గిపోతుందో గమనిస్తే మన మే ఆశ్చర్యపోతాం. అయినప్పటికీ సంఘటన జరిగిన క్షణంలో దానిని మనసులో పెద్ద సమస్యగా మార్చుకోవడం వల్ల మన సమయం, శక్తి, ప్రశాంతత వృథా అవుతాయి. కొన్ని విషయాలను వెంటనే స్పందించకుండా అలాగే వదిలేయడం కూడా ఒక ముఖ్యమైన జీవన నైపుణ్యమని పుస్తకం సూచిస్తుంది. ఇదే సందర్భంలో ‘అన్నింటినీ నియంత్రించాలి’ అనే మనిషి సహజమైన కోరికను కూడా కార్ల్సన్ ప్రశ్నిస్తాడు. విశ్లేషిస్తాడు. మన కుటుంబ సభ్యులు మనకు నచ్చినట్లుగా ప్రవర్తించాలని, స్నేహితు లు మన అంచనాలకు అనుగుణంగా ఉండాలని, సహోద్యోగులు మనతో ఎప్పుడూ సహకరించాలని, పరిస్థితు లు మన ప్రణాళిక ప్రకారం సాగాలని మనం కోరుకుం టాం. కానీ జీవితం అలా ఉండదు. ఇతరుల ఆలోచనల ను, వారి ప్రవర్తనను, వాతావరణాన్ని, ఆర్థిక పరిస్థితుల ను లేదా ప్రతి పరిస్థితి ఫలితాన్ని మనం పూర్తిగా నియంత్రించలేం. మన చేతిలో ప్రధానంగా ఉండేది మన స్పం దనే మాత్రమే. మన నియంత్రణలో ఉన్నవి, లేనివి అనే తేడాను గుర్తించడం ద్వారా అనవసరమైన ఒత్తిడిని తగ్గించుకోవచ్చని పుస్తకం చెబుతుంది. ఇందులోని ఆలోచనల ను ఒక ప్రశ్నలోకి కుదించాలంటే ‘ఇది నిజంగా అంత ముఖ్యమైన విషయమా?’ అనే ప్రశ్న బాగా ఉపయోగపడుతుంది. ఎవరైనా మనపై చిన్న విమర్శ చేశారనుకోం డి. వెంటనే కోపం తెచ్చుకునే బదులు, ఈ సంఘటన ఒక సంవత్సరం తర్వాత కూడా మనకు గుర్తుంటుందా? ఐ దు సంవత్సరాల తర్వాత దానికి ఇదే ప్రాధాన్యం ఉం టుందా? అని ఆలోచిస్తే మన ప్రతిస్పందన మారవచ్చు. మన జీవితంలో సమయం, మానసిక శక్తి రెండూ పరిమితమైన వనరులు. డబ్బును ఎక్కడ ఖర్చు చేస్తున్నామో లెక్కపెట్టే మనం, మన సమయాన్ని మాత్రం అనవసరమై న ఆలోచనలకు ఎంత ఖర్చు చేస్తున్నామో చాలాసార్లు గమనించం. ఒక చిన్న అవమానం గురించి గంటల తరబడి ఆలోచించడం అంటే, ఆ సంఘటనకు మన జీవితంలోని విలువైన సమయాన్ని అప్పగించినట్టే. ఇతరుల త ప్పులను, వారి పరిమితులను అంగీకరించడం కూడా పు స్తకంలోని ముఖ్యమైన సందేశాల్లో ఒకటి. ప్రతి ఒక్కరూ తప్పు చేస్తారు. మనకు నచ్చని విధంగా ప్రవర్తించే వ్య క్తులు ఉంటారు. మన అభిప్రాయాలతో విభేదించే వారు ఉంటారు. ప్రతి ఒక్కరినీ మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తే మన జీవితం ని రంతర పోరాటంగా మారుతుం ది. అందుకే ఇతరులను మార్చ డం కంటే, వారి ప్రవర్తనపై మన స్పందనను మార్చుకోవడం సా ధ్యమైన మార్గమని రచయిత సూ చిస్తాడు. అయితే దీనిని అన్యాయా న్ని సహించమని లేదా తప్పును ప్ర శ్నించవద్దని అర్థం చేసుకోవడం సరికాదు. హింస, దోపిడీ, వివక్ష లేదా తీవ్రమైన అన్యాయాన్ని చిన్న విషయం అంటూ పక్కన పెట్టడం పుస్తకం ఉద్దేశం కాదు. చిన్న విషయాలపై అనవసరమైన మానసిక శక్తిని ఖర్చు చేయకపోవడం ఒకటి.. నిజమైన తీవ్రమైన సమస్యలను నిర్లక్ష్యం చేయడం మరొకటి. ప్రస్తుత క్షణంలో జీవించడం కూడా పుస్తకంలోని ప్రధాన భావన. మనిషి తరచుగా గతంలో జరిగిన విషయాలను తలచుకుంటూ లేదా భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందుతూ ప్రస్తుతా న్ని కోల్పోతాడు. అలా ఎందుకు జరిగింది?, నేను అలా ఎందుకు మాట్లాడాను?, అతను అలా ఎందుకు చేశా డు?, రేపు ఏం జరుగుతుంది? వంటి ప్రశ్నలు మనసును నిరంతరం ఆక్రమిస్తాయి. గతాన్ని మార్చలేం, భవిష్యత్తును పూర్తిగా నియంత్రించలేం. మనకు నిజంగా అందుబాటులో ఉన్నది ప్రస్తుత క్షణమే. అందుకే ఒక సమస్య గురించి మనసు పదేపదే ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, ఇది ప్రస్తు తం నా జీవితంలో నిజంగా ఎంత ముఖ్యమైనది? అని మనల్ని మనమే ప్రశ్నించుకోవడం ఉపయోగకరమైన అలవాటుగా మారుతుంది. అసంపూర్ణతను అంగీకరించ డం కూడా ఈ పుస్తకం నేర్పించే మరో ముఖ్యమైన పా ఠం. ప్రతి పని పరిపూర్ణంగా జరగాలి, ప్రతి వ్యక్తి మనకు నచ్చినట్లే ప్రవర్తించాలి, ప్రతి ప్రణాళిక అనుకున్నట్లే నెరవేరాలి, ప్రతి రోజు ఉత్పాదకంగా ఉండాలి అనే అంచనాలు పెరిగిన కొద్దీ నిరాశ కూడా పెరుగుతుంది. కానీ జీవితం సహజంగానే అసంపూర్ణమైనది. పని ఎప్పుడూ సమయానికి పూర్తికాదు, కుటుంబ సభ్యులు ఎప్పుడూ మన మాట వినరు, సహోద్యోగులు ఎప్పుడూ సహకరించరు, మనం కూడా ప్రతిరోజూ ఒకే స్థాయిలో సహనం తో ఉండం. ఈ అసంపూర్ణతను జీవితంలోని సహజ భా గంగా అంగీకరించడం వల్ల మన అంచనాలు వాస్తవికం గా మారుతాయి. ఇతరులను నిజంగా వినడం అనే అంశానికి కూడా కార్ల్సన్ ప్రాధాన్యం ఇస్తాడు. మనలో చాలామంది ఎదుటివారు మాట్లాడుతున్నప్పుడు వారి మాటలను పూర్తిగా వినకుండా, మనం తర్వాత ఏమి సమాధానం చెప్పాలా అని ఆలోచిస్తూ ఉంటాం. ఎవరైనా తమ సమస్యను చెబుతున్నప్పుడు వెంటనే సలహా ఇవ్వడం లేదా పరిష్కారం చూ పడం మనకు సహజంగా అనిపిస్తుంది. కానీ కొన్నిసార్లు ఎదుటివారికి కావలసింది పరిష్కారం కాదు; తమ మాట ను ఎవరైనా ప్రశాంతంగా వినడం మాత్రమే. శ్రద్ధగా విన డం వల్ల సంబంధాల్లో ఉద్రిక్తత తగ్గుతుంది, ఎదుటివారి దృక్కోణాన్ని అర్థం చేసుకునే అవకాశం లభిస్తుంది, వెం టనే తీర్పు ఇవ్వకుండా ఉండగలుగుతాం. కూడా ఈ పుస్తకం ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది. మనిషి తనకు లేనివాటి గురించి ఎక్కువగా ఆలోచించే స్వభా వం కలిగి ఉంటాడు. ఇంకా డబ్బు ఉంటే, ఇంకా మం చి ఉద్యోగం ఉంటే, ఇంకా పెద్ద ఇల్లు ఉంటే, ఇతరులు తనను మరింత గౌరవిస్తే జీవితం బాగుంటుందని అనుకుంటూ ఉంటాడు. ఇలా లేనివి మన దృష్టిని ఆక్రమించినప్పుడు, ఇప్పటికే మన దగ్గర ఉన్న విలువైన విషయాల ను గమనించలేం. కృతజ్ఞ త మన దృష్టిని ఏం లేదు? అనే ప్రశ్న నుంచి ఏం ఉంది? అనే ప్రశ్న వైపు మళ్లిస్తుంది. ఇది సమస్యలను మాయ చేసే పరిష్కారం కాదు; కానీ జీవితాన్ని చూసే మన దృష్టికోణాన్ని మార్చే ఒక సాధ నం. దయ, సానుభూతి కూడా పుస్తకంలోని ముఖ్యమైన విలువలు. మనకు కోపం తె ప్పించిన వ్యక్తి ఏదైనా వ్యక్తిగత సమస్యతో బాధపడుతూ ఉండవచ్చు. మనపై అసహనంగా ప్రవర్తించిన వ్యక్తి తన జీవితంలో తీవ్రమైన ఒత్తిడి ని ఎదుర్కొంటూ ఉండవచ్చు. ఇది ప్రతి చెడు ప్రవర్తనను సమర్థించదు. కానీ ఇతరుల ప్రవర్తన వెనుక ఉండే పరిస్థితులను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించడం మనలోని కోపాన్ని కొంత తగ్గించవ చ్చు. కొన్నిసార్లు మనం చూ పించే చిన్న దయ ఎదుటివారికే కాకుండా మనకూ ప్రశాంతతను ఇస్తుంది. ఈ పు స్తకం ఇంత ప్రజాదరణ పొందడానికి ప్రధాన కారణం దాని సరళత. పెద్ద తాత్వి క సిద్ధాంతాలను క్లిష్టమైన భాషలో వివరించకుండా, రోజువారీ జీవితంలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఎదురయ్యే చిన్న సంఘటనలనే తీసుకుని ఆలోచించమని రచయిత చెబుతాడు. అందువల్ల పాఠకుడు పుస్తకంలోని పరిస్థితులను తన జీవితంతో సులభంగా పోల్చుకోగలుగుతాడు. ‘ఇది నాకు కూడా జరుగుతుంది’ అనే అనుభూతి పుస్తకానికి సహజమైన అనుబంధాన్ని కలిగిస్తుంది. అయితే ఈ పుస్తకానికి కొన్ని పరిమితులు కూడా ఉన్నాయి. ఇది శాస్త్రీయ మానసిక చికిత్సా గ్రంథం కాదు. ప్రధానంగా స్వీయాభివృద్ధి పుస్తకం. ఇందులోని సూచనలు రోజువారీ ఒత్తిడిని ఎదుర్కోవడంలో ఉపయోగపడవచ్చు కానీ తీవ్రమైన మానసిక ఆరోగ్య సమస్యల కు ఇవే సంపూర్ణ పరిష్కారాలు కావు. అలాగే ‘చిన్న విషయాలను పట్టించుకోవద్దు’ అనే సందేశాన్ని ప్రతి సమస్యకూ వర్తింపజేయ డం సరికాదు. వ్యక్తిగత ఆలోచనలు మాత్ర మే మన జీవితాన్ని నిర్ణయించవు. ఆర్థిక పరిస్థితు లు, కుటుంబ వాతావరణం, పని పరిస్థితులు, సామాజిక అసమానతలు, ఆరో గ్యం వంటి అనేక అంశాలు కూడా మన మా నసిక స్థితిపై ప్రభావం చూపుతాయి. అందువల్ల ఈ పుస్తకాన్ని జీవితానికి సంపూర్ణ సిద్ధాంతంగా కాకుండా, మన రోజువారీ మానసిక అలవాట్లను పరిశీలించడానికి ఉపయోగపడే ఒక సాధనంగా చూడడం సముచితం.
— బిట్రగుంట