The Paradise: ఒక సినిమా ఎలా తీయకూడదో పాఠం చెప్పిన ది పారడైజ్..మూడేళ్ల సమయం…రూ. 200 కోట్లు వృధా

The Paradise: ఒకప్పుడు సినిమా తీయడం అంటే నెలల తరబడి వాయిదాలు కాదు.. కథపై స్పష్టత, షూటింగ్‌పై పట్టు, ప్రతి సన్నివేశంపై ముందస్తు ప్రణాళిక. అందుకే పరిమితమైన సాంకేతిక వనరులతోనూ తెలుగు సినిమా చరిత్రలో నిలిచిపోయే చిత్రాలు వచ్చాయి. ఇప్పుడు టెక్నాలజీ చేతిలో ఉంది.. కోట్ల రూపాయల బడ్జెట్ ఉంది.. సంవత్సరాల సమయం ఉంది. కానీ కొన్ని సినిమాలు చూస్తుంటే చివరి నిమిషం వరకు సినిమా ఇంకా పూర్తికాలేదేమో అనిపిస్తోంది. తాజాగా వచ్చిన ది ప్యారడైజ్ ఈ చర్చకు మరోసారి కారణమైంది.

The Paradise: 1977లో ఎన్టీఆర్ తెరకెక్కించిన దానవీరశూరకర్ణ ఇందుకు అద్భుతమైన ఉదాహరణ. నాలుగు గంటలకుపైగా నిడివి ఉన్న ఈ భారీ పౌరాణిక చిత్రాన్ని కేవలం 43 పనిదినాల్లో పూర్తి చేశారు. కథ, స్క్రీన్‌ప్లే, దర్శకత్వం, నిర్మాణ బాధ్యతలతో పాటు మూడు పాత్రల్లో నటించిన ఎన్టీఆర్ ఇంతటి భారీ చిత్రాన్ని ఆ సమయంలోనే పూర్తి చేయడం అసాధారణం.

అది కేవలం వేగం కాదు.. ప్లానింగ్. అప్పట్లో ఫిల్మ్ రీల్ ఖరీదైనది. ప్రతి టేక్‌ను ఆలోచించి చేయాల్సి వచ్చేది. నేటిలా డిజిటల్ కెమెరాలు, కంప్యూటర్ ఎడిటింగ్, విస్తృతమైన విజువల్ ఎఫెక్ట్స్ సదుపాయాలు లేవు. అయినా దర్శకుడికి సీన్‌పై క్లారిటీ ఉండేది. శంకరాభరణంను కేవలం 60 రోజుల్లో పూర్తి చేయడం కూడా అప్పటి నిర్మాణ పద్ధతికి ఒక ఉదాహరణ. ఆ చిత్ర బడ్జెట్ సుమారు రూ. 13.50 లక్షలు.

ఇక సినిమా పెద్దది కాదని కూడా చెప్పలేం. ఆదిత్య 369 లాంటి క్లిష్టమైన సైన్స్ ఫిక్షన్ కథను 1991లో సుమారు రూ. 1.52–1.60 కోట్ల బడ్జెట్‌తో తెరకెక్కించారు. దానికి సుమారు 110 రోజుల షూటింగ్ పట్టింది. అప్పటి సాంకేతిక పరిమితులను దృష్టిలో పెట్టుకుంటే అది చిన్న విషయం కాదు.

మరి ఇప్పుడు పరిస్థితి ఏమిటి?

ది ప్యారడైజ్ సెప్టెంబర్ 24న విడుదలైంది. సినిమా విడుదలకు కొద్దిరోజుల ముందు కూడా ఫైనల్ కట్, ఎడిటింగ్ పనులు పూర్తికాలేదని, సమయం కొరత కారణంగా ట్రైలర్‌ను కూడా విడుదల చేయలేకపోయామని నాని స్వయంగా చెప్పినట్లు నివేదికలు వచ్చాయి. దర్శకుడు శ్రీకాంత్ ఓదెల కూడా సమయ నిర్వహణలో ఆలస్యం జరిగిందని బాధ్యత తీసుకున్నట్లు ఆ కథనాలు పేర్కొన్నాయి.

ఇదే అసలు ప్రశ్న.

ఒక సినిమాకు సంవత్సరాల సమయం దొరికినప్పుడు.. ఫస్ట్ కాపీ ఎందుకు చివరి వారంలోనే తయారవ్వాలి?

ది ప్యారడైజ్పై వచ్చిన కొన్ని సమీక్షల్లో కథనం నెమ్మదించడం, ఎగ్జిక్యూషన్‌లో లోపాలు, భారీగా కనిపించే ప్రపంచాన్ని కథగా మలచడంలో సమస్యలు ఉన్నాయని విమర్శలు వచ్చాయి. ప్రేక్షకుల నుంచి కూడా సినిమా ఎడిటింగ్, కథనం, పేసింగ్‌పై భిన్నమైన స్పందనలు కనిపించాయి.

ఇక్కడ దర్శకుడి ప్రతిభను ప్రశ్నించడం కంటే ప్రొడక్షన్ సిస్టమ్‌ను ప్రశ్నించాల్సిన అవసరం ఉంది. కొత్త దర్శకుడికి భారీ బడ్జెట్ ఇచ్చినప్పుడు అతడి విజన్‌పై నమ్మకం ఉంచడమే కాదు.. అదే సమయంలో బౌండ్ స్క్రిప్ట్, షాట్ డివిజన్, షూటింగ్ షెడ్యూల్, ఎడిటింగ్ ప్లాన్, VFX ప్లాన్ అన్నీ ముందుగానే లాక్ చేయాల్సిన బాధ్యత నిర్మాతపైనా ఉంటుంది.

బడ్జెట్ రూ. 100 కోట్లకు పైగా వెళ్లి, అది రూ. 200 కోట్లకు చేరిందన్న పరిశ్రమ కథనాలు వచ్చినప్పుడు, ఆ స్థాయి పెట్టుబడికి తగ్గ నిర్మాణ క్రమశిక్షణ ఉండాలి. అయితే ఈ సంఖ్య అధికారికంగా ధృవీకరించబడలేదనే విషయాన్ని కూడా గుర్తుంచుకోవాలి.

ఇక్కడ హాలీవుడ్ ఉదాహరణ ఆసక్తికరం. క్రిస్టోఫర్ నోలన్ ది ఒడిస్సీని ఆరు దేశాల్లో 91 షూటింగ్ రోజుల్లో పూర్తి చేశాడు. అది కూడా రెండు మిలియన్ల అడుగులకు పైగా IMAX ఫిల్మ్ ఉపయోగించి, సముద్రాలు, గుహలు, పర్వతాలు, నిజమైన లొకేషన్లలో షూట్ చేసిన భారీ చిత్రం. షెడ్యూల్ 100 రోజులు కాగా తొమ్మిది రోజుల ముందే షూటింగ్ పూర్తయింది.

అంటే తక్కువ రోజుల్లో సినిమా తీయడమే గొప్పతనం కాదు. ఎంత క్లిష్టమైన సినిమా అయినా ముందస్తు ప్రణాళికతో నిర్మించగలగడమే అసలు విషయం.

తెలుగు సినిమా కూడా ఒకప్పుడు ఇదే క్రమశిక్షణతో ఎన్నో అద్భుతాలు చేసింది. ఇప్పుడు సాంకేతికత పెరిగింది కాబట్టి సమయం, డబ్బు రెండూ పెరగడం సహజమే. కానీ వాటితో పాటు ప్రణాళిక కూడా పెరగాలి. సంవత్సరాల తరబడి షూటింగ్ చేసి, కోట్ల రూపాయలు ఖర్చు చేసి, చివరి రెండు మూడు రోజుల్లో ఎడిటింగ్, VFX, సౌండ్, ఫైనల్ కట్ కోసం పరుగులు పెట్టాల్సి వస్తే.. సమస్య టెక్నాలజీలో కాదు, సినిమా నిర్మాణ పద్ధతిలోనే ఉందని చెప్పక తప్పదు.

కొత్త దర్శకులకు భారీ అవకాశాలు ఇవ్వడం తప్పు కాదు. నిజానికి అది అవసరమే. కానీ భారీ బడ్జెట్ అంటే భారీ సమయం కాదు.. భారీ బాధ్యత.

సినిమా మొదటి రోజు థియేటర్‌కు వెళ్లే ప్రేక్షకుడికి దర్శకుడి ప్రయోగాలు కనిపించకూడదు. నిర్మాత పెట్టిన కోట్ల రూపాయల ఆందోళన కనిపించకూడదు. చివరి నిమిషం హడావిడి కనిపించకూడదు.

తెరపై సినిమా మాత్రమే కనిపించాలి.

అది జరగాలంటే షూటింగ్ ప్రారంభించే ముందు సినిమా సగం పూర్తయి ఉండాలి. మిగిలిన సగం కెమెరా ముందే కాదు.. దర్శకుడి తలలో, బౌండ్ స్క్రిప్ట్‌లో, ఎడిటింగ్ టేబుల్‌పై ముందుగానే సిద్ధంగా ఉండాలి.

లేకపోతే ప్రశ్న ఒక్కటే మిగులుతుంది—

“మూడేళ్లు సినిమా తీశారు.. మరి ఫస్ట్ కాపీకి మాత్రం చివరి రోజు ఎందుకు?”