యువత ఆశలు ప్రభుత్వ వైఫల్యాలు

రచయిత: వెంకగారి భూమయ్య

దేశాభివృద్ధికి చలనచిత్రం వంటి అత్యంత కీలకమైన శక్తి మన యువత. ప్రతిష్టాత్మకమైన ఎర్రకోట బురుజుల పైనుంచి ప్రధానమంత్రి నరేంద్ర మోదీ చేసిన ప్రసంగంలో ‘వికసిత్‌ భారత్‌’ సాధనలో యువత పాత్రను ఆకర్షణీయమైన పదజాలంతో కొనియాడారు. అయితే, ఆ శబ్దాల వెనుక దాగి ఉన్న చేదు నిజాలు, క్షేత్రస్థాయిలోని సామాజిక, ఆర్థిక సవాళ్లు మాత్రం తీవ్రమైన ఆందోళనను కలిగిస్తున్నాయి. విద్యా వ్యవస్థలోని వ్యవస్థాగత లోపాలు, పెరుగుతున్న నిరుద్యోగం, ప్రతిష్టాత్మక పోటీ పరీక్షల్లో విచ్చలవిడిగా సాగుతున్న అక్రమాల వల్ల నేటి యువత తీవ్ర నిరాశా నిస్పృహల్లో మునిగిపోయింది. ఈ క్లిష్టమైన సమయంలో, ప్రభుత్వం మూల సమస్యలను పరిష్కరించకుండా కేవలం ఉపరితల ప్రకటనలతో సత్యాన్ని కప్పిపుచ్చే ప్రయత్నం చేయడం తీవ్రమైన విమర్శలకు దారితీస్తోంది.

యువత నుంచి వ్యక్తమవుతున్న ఆగ్రహాన్ని, నిరసనలను దృష్టిలో ఉంచుకొని ప్రభుత్వం కొన్ని సంస్కరణలను, హామీలను తెరపైకి తెచ్చింది. పోటీ పరీక్షలకు సిద్ధమయ్యే వారికోసం ఉచిత ఆన్‌లైన్‌ కోచింగ్‌ సౌకర్యం, కోటిమంది యువతకు ఆర్టిఫిషియల్‌ ఇంటెలిజెన్స్‌ (AI)లో శిక్షణ ఇవ్వడం అందులో ప్రధానమైనవిగా కనిపిస్తున్నాయి. కానీ, లోతుగా విశ్లేషిస్తే ఇవి అసలైన సమస్యను పక్కదారి పట్టించే చర్యలుగానే తోస్తున్నాయి. ప్రైవేట్‌ కోచింగ్‌ సెంటర్ల అధిక రుసుముల భారాన్ని తగ్గించే నెపంతో ఉచిత ఆన్‌లైన్‌ కోచింగ్‌ ప్రతిపాదన తెచ్చినప్పటికీ, పరీక్షల నిర్వహణలో రోజురోజుకూ క్షీణిస్తున్న విశ్వసనీయతను ఇది పునరుద్ధరించజాలదు. పేపర్‌ లీకేజీలు, ముందస్తు కుంభకోణాలు, ఫలితాల ప్రకటనలో అంతులేని జాప్యం ఉన్నంత కాలం ఎన్ని ఉచిత కోచింగ్‌ కేంద్రాలు అందుబాటులోకి తెచ్చినా విద్యార్థుల భవిష్యత్తుకు ఎలాంటి భద్రతా ఉండదు.

అలాగే కృత్రిమ మేధలో కోటిమందికి శిక్షణ ఇవ్వడం సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని పెంచడానికి మేలు చేస్తుందనడంలో సందేహం లేదు. కానీ, ఇప్పటికే విద్యాభ్యాసం పూర్తి చేసుకుని వీధుల్లో ఉన్న కోట్లాది మంది నిరుద్యోగులకు కొత్తగా ఉద్యోగావకాశాలు కల్పించకుండా కేవలం నైపుణ్యాలు పెంచుతామనడం సమస్యను కాలయాపన చేయడమే అవుతుంది. ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలో పౌరులు, ముఖ్యంగా దేశ మార్పును కాంక్షించే యువత లోపభూయిష్టమైన విధానాలను ప్రశ్నించడం ఒక సహజమైన, రాజ్యాంగబద్ధమైన హక్కు. తమ భవిష్యత్తు నాశనం అవుతోందని ఆవేదనతో గొంతు ఎత్తిన యువతపై ‘దిమాగీ నక్సల్స్‌’ అని వ్యాఖ్యానించడం లేదా వారి నిరసన వెనుక కుట్రలు ఉన్నాయని చిత్రీకరించడం భావప్రకటనా స్వేచ్ఛను అణచివేయడమే అవుతుంది. నిరసన తెలిపిన ప్రతి ఒక్కరినీ రాజ్యానికి వ్యతిరేకులుగా ముద్ర వేయడం వల్ల ప్రజాస్వామ్య పునాదులే బలహీనపడతాయి. విమర్శలను సానుకూలంగా స్వీకరించి, అవసరమైన సంస్కరణలు చేయాల్సిన బాధ్యత అధికారంలో ఉన్న పాలకులపై ఉంది.

భారతదేశం 2026 నాటి వర్తమానంలో దేశ యువత అనుభవిస్తున్న నిరుద్యోగిత, మానసిక ఒత్తిడి, విద్యా వ్యవస్థలోని అవినీతికి తక్షణ పరిష్కారాలు చూపాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. పరీక్షా వ్యవస్థల సమగ్ర ప్రక్షాళన, పారదర్శక నియామక ప్రక్రియలు, ఖాళీగా ఉన్న లక్షలాది ప్రభుత్వ పోస్టుల తక్షణ భర్తీ, విద్యా రంగానికి సరైన బడ్జెట్‌ కేటాయింపులు మాత్రమే ఈ సమస్యలకు అసలైన, శాశ్వత పరిష్కారాలు కాగలవు.

యువతను కేవలం ఓటు బ్యాంకుగా లేదా ఉచిత పథకాల లబ్ధిదారులుగా చూడటం వారి అపరిమిత సామర్థ్యాన్ని తక్కువ చేసి చూపడమే. యువశక్తి ఏ దేశ పురోగతికైనా అత్యంత బలమైన వెన్నుముక వంటిది. వారి న్యాయమైన ప్రశ్నలకు సరైన జవాబులు చెప్పకుండా, వారి నిరసనలను భయభ్రాంతులకు గురిచేసి అణచివేయాలని చూస్తే, ఆ అసంతృప్తి భవిష్యత్తులో తీవ్రమైన సామాజిక ఉద్రిక్తతలకు దారితీస్తుంది. ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వం పగటి కలల నుంచి బయటకు వచ్చి, యువతలో సడలిన విశ్వాసాన్ని మళ్లీ పునరుద్ధరించేలా ఆచరణాత్మకమైన, పారదర్శకమైన చర్యలు చేపట్టి తమ బాధ్యతను నిరూపించుకోవాల్సిన ఆవశ్యకత ఎంతైనా ఉంది.